Blog 5

Zo, het is al weer een tijdje gelden dat ik voor het laatst mijn blog heb bij gewerkt. Twee weken als ik mij niet vergis. Hèhè!

Het is weer zover! Na een half jaar is Skibaan Dousberg Maastricht weer geopend en een nieuw tijdperk voor deze skibaan is aangebroken! De golfclub heeft het clubhuis voor ongeveer zes jaar bezet gehouden en op het einde van het vorige seizoen hebben ze de bouw van hun eigen clubhuis verderop voltooid en zijn verhuisd! De hele zomer heeft het team van skibaan Dousberg hard gewerkt om van het clubhuis een skichalet te maken. Het is aardig gelukt als je het mij vraagt, maar erg onder de indruk ben ik nou ook weer niet. De uitstraling is ‘te modern’ om het een skichalet te noemen. Er waren belangrijke vergaderingen en ik stond te popelen om weer aan mijn eerste training te beginnen! Het was echt weer heerlijk om op de ski’s te staan en snel naar beneden te glijden! Het was natuurlijk ook even uitzoeken wat ik ook alweer moest mee nemen. Ski’s, skischoenen, handschoenen, enzovoorts. Spullen eenmaal bij elkaar, was het alleen nog maar een ritje van vijf minuten met de auto. Het was warm en zonnig weer en dus er aan hardnekkig zweten niet te ontkomen. Slalom training miste ik toch wel het meeste (want dat is waarvoor Skiteam Limburg traint).

De dag na de training was de heropening van de skibaan en ik heb mijn eerste salaris al verdient! Op deze dag kwamen natuurlijk veel mensen skiën en de grote renovatie bewonderen. Het was druk en gezellig. Veel nieuwe gezichten gezien maar vooral veel oude gezichten! Een heleboel kinderen waaraan ik vorig seizoen les heb gegeven hebben mij leuk begroet en om hun dan te zien skiën deed mij erg goed. Ik voelde mij behoorlijk om trots. De gedachte dat ik die kinderen zo goed heb leren skiën maakt me erg vrolijk van binnen. Het was een leuke en geslaagde dag en ik keek uit naar de komende tijden op de skibaan.

Nu de catering op de skibaan zelf in de hand moet worden genomen is het natuurlijk van groot belang dat de kantine veel open is. Er is een schema in elkaar geknutseld en mijn moeder heeft zich kandidaat gesteld. Zij start de dienst op maandagmiddag en houd de boel open. Natuurlijk wordt er niet veel van verwacht omdat de skibaan niet al te bekend is bij de inwoners van Maastricht en het meeste bezoek dat langs de skibaan loopt zijn golfers en wandelaars die even een kijkje komen nemen. Maar daar blijft het helaas ook wel. Ik heb het te doen met mijn moeder en heb dus besloten om haar gezelschap te houden bij die afgelegen plaats. Op maandag ben ik kwart voor een klaar met school en fiets dan richting skibaan. Het is ook een ideale plaats om huiswerk te maken. Lekker aan een tafeltje zitten met de laptop en ik kan daar de hele middag aan de slag. Mijn vader is ook zo verstandig om erbij te zijn en dus is de werktafel dan wat gezelliger. Mijn moeder staat achter de bar, mijn vader doet werken achter zijn laptop en ik zit naast hem te worstelen met die helse rekensommen. Op maandag middag is het er gelukkig niet helemaal uitgestorven. Wat een opluchting! Er is een school die voor een aantal weken skiles heeft genomen. Luuk en Dion (twee skileraren en skiërs van skiteam Limburg) komen de school tijdens de les begeleiden. Het is uiteraard gezellig als zei aankomen. Maar dan komt de klas aan! Stuntelend als toeristen die voor de eerste keer een vreemde stad verkennen, doen zij voor de eerste keer skischoenen aan en maken kennis met de geweldige wintersport! Het is van uiteraard komisch om dit van een afstandje te bekijken.

Nu ik dus op een nieuwe school zit en dus weg ben van mijn vrienden is het dus lastig om elkaar weer te zien. Zeker omdat zij ook allemaal hun eigen leven leiden en verschillende richtingen opgaan. Franco studeert aan De Rooi Panne in Eindhoven en dus zit hij ook flink met zijn neus in de boeken. We wilden al graag afspreken maar de vrije tijd die we alle bij hebben komen helaas niet met elkaar overeen. Toen had ik een slim ideetje. Ik stelde voor om een dag in de week samen huiswerk te maken. Dan hebben we tenminste afgesproken en het maakt huiswerk maken een stuk gezelliger! Dus we prikte een vaste datum en spraken af op woensdagmiddag bij Avenue Céramique. Avenue Céramique is een van de nieuwste en modernste delen van Maastricht. Als toerist zou je verbijsterd staan rond te kijken naar alle prachtige architectuur die zich daar bevind. De gebouwen zijn adembenemend en alles is daar in dezelfde stijl gebouwd. Aan de straat Avenue Céramique ligt het beroemde Plein 1992. Het gene wat daar direct opvalt is het Centre Céramique, een bijzonder grote moderne bibliotheek waarvan de buitenkant vrijwel alleen maar uit ramen bestaat. Dit is de grootste en beroemdste bibliotheek van Maastricht en is de ideale plek voor studenten om in alle rust en concentratie te komen studeren. Op Plein 1992 gingen we eerst natuurlijk wat lunchen voordat we de boeken in gingen. Café Zuid is de perfecte locatie om te lunchen. Met goed weer zit je op het mooie terras met uitzicht over een mooi park en de maas. Het kon niet beter! Ik snap maar niet waar de term: ‘Studenten hebben het zwaar’ vandaan komt. Het leven van een student is geweldig! (in mijn geval dan). Na een fantastische lunch liepen we de bibliotheek in en de rest van de middag hebben we doorgebracht in de boeken en werken aan de laptop.

Nog een ding is noodzakelijk: Sinds deze week is het kruispunt van de Scharnerweg weer open. Dwars onder deze weg loopt de nieuwe A2 tunnel die nog volop in de bouw is en voor maanden was dit kruispunt afgesloten. Iets verderop hadden ze een loopbrug geplaats. Dat was altijd een grote ellende, met zijn dertigen tegelijkertijd de brug op en af om de drukke A2 over te steken kosten zeker 5 minuten. Geen pretje. Maar de goden zei dank, het kruispunt is open! NOOIT MEER LOOPBRUGGEN!!!! :D

Dit lijkt mij wel weer genoeg voor deze week(en). Er gebeuren een hoop leuke dingen en over twee weken begint de Nederland Excursie. Op mijn verjaardag loop ik op het kerkhof in Margraten, Jippie! Nou, dit was het dan. Zie jullie weer in het volgende blog!
01-10-2014

Blog 4

Datum: 13-09-2014

Daar zijn we weer! Ik had het liefst door de week graag willen bloggen maar door de drukte is het er niet meer van gekomen.
Het weekend was geweldig! Op zondag stonden mijn ouders en ik al vroeg op. Er stond een lange reis voor de boeg naar het noorden. Mijn ouders gingen met onze hond Tijn naar de familiedag in Almere. Maar voordat zij naar Almere gingen moesten ze mij afzetten in Zandvoort waar het grote 50 jarig jubileumfeest werd gehouden van Ford Mustang. We maakten ons klaar voor de reis en namen voedsel mee voor onderweg. Het leuke aan deze reis was dat ik natuurlijk mocht rijden. Het was erg fijn om te rijden op een rustige zondagochtend. Weinig drukte en geen files. Na een rit van twee en een half uur heb ik het stuur over gegeven aan mijn vader. Ik stapte uit en mijn ouders reden naar Almere. Het was rond 11 uur en dus was het feest al begonnen bij het racecircuit in Zandvoort. Ik was op de parkeerplaats en liep naar de ingang, liet mijn ticket zien en kon doorlopen. Ik liep een tunnel in en dacht: Zo moeilijk kan het toch niet zijn om mijn oom en tante te vinden? Man, wat viel dat vies tegen! Toen ik de tunnel uitliep kwam ik op een groot terrein met wel honderden Mustangs! Het stond helemaal vol! Ik begon maar met zoeken. Na enkele minuten te hebben rondgekeken ben ik richting links van de tunnel gelopen, naar de tribunes. Daar achter de tribunes was van alles te doen en daar stonden ook nog een hoop Mustangs. Maar toen ik op de helft was van de tunnel en tribunes, zag ik de auto die ik zocht voorbij rijden. Het is een mooie donkerblauwe Mustang uit 2013 met een Amerikaans kenteken waarop staat: 4WOOD1. Dat is onze achternaam in het Engels. Ik zag dat mijn oom en zijn oudste zoon met een helm opzaten. Mijn gevoel zij me dat zij naar de startbaan reden om enkele rondes te racen. Ze zagen mij niet. Ik besloot om door te lopen. Er moesten dus nog familie leden zijn in de richting waar de auto vandaan kwam. En gelijk had ik! Ik kwam nog wat kraampjes tegen en er stond een rij met Mustangs op jaar uitgave. Helemaal doorgelopen kwam ik eindelijk wat bekenden gezichten tegen. Mijn tante en nichtje. Het was leuk om elkaar weer te zien en heel gezellig. We liepen samen naar de startbaan aan de andere kant van het park. (waar ik vandaan kwam) om natuurlijk te gaan kijken. Ik heb nog gezellig mee gereden in twee parades en natuurlijk gekeken naar andere races. Nadat het was afgelopen hebben mijn oom en tante me op het station afgezet en ging met de trein richting Utrecht. Een keer overstappen op Amsterdam Centraal en ongeveer ergens voor Utrecht eruit. Daar stonden mijn ouders me op te wachten en ik reed ons weer naar huis.
Op maandag begon school en dit was de eerste echte lesweek. De wekker ging op tijd af en ik maakte me klaar om op de fiets te stappen. Het was natuurlijk even wennen maar iedereen kent het liedje, Nederlands, rekenen, Engels en mentor uren. Al dit soort gedoe. Het viel me niet tegen ondanks dat ik van tevoren had zitten piekeren over de moeilijkheidsgraad van het niveau. Maar achteraf bleek dit allemaal mee te vallen. (Op rekenen na dan) Nederlands bleek een lachertje te zijn en het vak Engels, tsja, de mentor leeft erg mee in de tijd. Volgend jaar gaat hij met pensioen maar hij gedraagt zich alsof hij een van ons is. Gezellig mee praten over “op stap gaan” en andere studenten zaken. Verder liep met de week het lijstje met projecten op. Ging dit nog ooit stoppen? Vroeg ik mijzelf af. Van bijna ieder vak kreeg ik wel een opdracht om te maken en laat ik het huiswerk ook niet vergeten! Nu begon ik wel te merken dat plannen een goede stap is om al het werk fatsoenlijk op orde te krijgen en ben daar dus ook gelijk mee begonnen. Verder staat al de eerste studiereis op de planning, excursie door Nederland! Mijn mentor heeft deze week al het een en ander uitgelegd over de reis. Er is een overnachting gepland en de datum van de eerste excursie dag is op maandag 13 oktober, mijn verjaardag, hoera! Het contact met mijn klasgenoten gaat steeds beter. Er ontstaan al goede gesprekken en we leren elkaar steeds meer kennen.

Ik denk dat ik het hier maar bij laat voor deze week. Ik zit te denken om misschien eens in de twee weken mijn blog te updaten als er niet veel bijzonders gebeurd. Ik probeer het liefst leuke verhalen op te schrijven natuurlijk. Tot de volgende keer maar weer!

Blog 3

Datum: 05-09-2014

Zo! Daar zijn we weer. De eerste dag van de maand, 1 september begon vroeg. Het was mijn eerste school dag en dat was best spannend. Ik maakte me klaar, zorgde dat ik al mijn spullen bij de hand had en ging per fiets richting school. Toen ik daar aan kwam was het er best rustig. Er waren enkele studenten buiten. Ik parkeerde mijn fiets in de ondergrondse fietsenstalling en liep vervolgens het grote schoolgebouw binnen. Bij de centrale receptie stonden wat meer studenten dan buiten. Het was 08:40 uur. Ik zou om 09:00 uur beginnen. Dus even twintig minuten wachten. Dat was geen punt. Er speelde goeie muziek op mijn iPod en de Whatsapp gesprekjes hielden mij wel bezig. Ondertussen keek ik rond om een beetje inzicht te krijgen in de situatie die er speelde. Niet veel later toen ik binnen kwam, kwam er een docent aan die studenten ophaalde voor de opleiding verzorging. De meeste studenten die er waren liepen met de docent mee waardoor de ruimte een stuk leger werd. Na enkele minuten stroomde de ruimte weer langzaam vol met studenten. Maar voor een normale  Leeuwenborgh dag was dit nog erg rustig. Een enkele minuten na 09:00 uur kwam mijn mentor aangelopen en riep de studenten voor de opleiding toerisme bij elkaar. De man genaamd meneer P.P. Cartens was niet onbekend voor mij. Ik had hem al enkele keren voor het schooljaar ontmoet. Hij lijkt me een vriendelijke man. Nadat hij alle namen had genoteerd nam hij ons mee naar een lokaal ergens achterin het west gebouw. Er waren drie leerkrachten in het lokaal aanwezig waarvan een van hen een vrouw was. De mevrouw hete mevrouw S. van de Berg. Zij zag er nog jong uit, waarschijnlijk ergens rond de dertig jaar oud. De manier waarop ze ons persoonlijk toe sprak leek ze aardig, maar wanneer ze zakelijk en serieus sprak had je het gevoel dat je haar absoluut niet moest onderbreken of in discussie met haar moest gaan. De drie leerkrachten hielpen ons met het instellen van het netwerk van de school en legde het een en ander uit over schoolzaken die op het internet gebeurde. In dit lokaal waren wij ongeveer drie kwartier en daarna gingen we naar een lokaal verderop met onze mentor Hier werd werden twee presentaties gehouden. De eerste presentatie werd gehouden door een man van de beveiliging. Hij vertelde over zaken zoals wat je moet doen bij ongevallen en waar de nooduitgangen zich bevinden. Natuurlijk was dit belangrijk en moest dit even besproken worden. Maar om eerlijk te zijn was het meeste van de presentatie mij al bekend. Het gene wat mij in het bijzonder opviel was dat de man zij dat wanneer het alarm afgaat, dat je dan inpakt en rustig het gebouw verlaat naar de verzamelplaatsen buiten de school. Ik heb altijd geleerd dat je alles moet laten liggen en meteen zonder paniek het gebouw moet verlaten. Maar goed, iedere organisatie heeft zijn eigen manieren om het gebouw te ontruimen. Dat moet je gewoon accepteren. Nadat de man was uitgesproken kwam er een vrouw van een al wat oudere leeftijd aan het woord. Zij was de vertrouwenspersoon en ze vertelden maar een klein beetje. Het was wel voor iedereen duidelijk wat de functie is van een vertrouwenspersoon is. Meneer Cartens nam nog even het woord en vertelde wat er nog verder op de weekplanning te doen stond. Het was maar een kort dagje en we mochten alweer naar huis. Ik had soms tussendoor nog even door de klas gekeken en bestudeerde mijn klasgenoten. Ze leken mij wel oké maar je moet een boek nooit oordelen op zijn kaft. Ik wacht af en zie wel hoe mijn contact met hun verder loopt. Toen ik onderweg was naar de fietsenstalling liep ik door het centrale gebouw waar de receptie zich bevind. Er stonden weer een aantal leerlingen te wachten en er was een mentor zijn klas aan het verzamelen. Mijn gevoel zij me dat er ongeveer twintig minuten tussen zaten wanneer er een nieuwe klas word opgehaald. Ik pakte mijn fiets en reed richting huis. De eerste schooldag zat er al op!

De tweede schooldag werd wat langer. We verzamelden ons om 09:00 uur voor de afgesproken klas. Al snel waren we compleet. We namen plaats en luisterden naar wat de leraar te vertellen had. We kregen weer wat huisregels te horen. (Het houdt ook nooit op!) De mentor besprak nog een beetje de jaarplanning met ons, over proefwerkweken, studiereizen etc. etc. etc.  We stelden ons aan elkaar voor door om de beurt te spreken. Ik mocht als eerste, jippie!!! We kregen nog wat papieren en nog meer informatie over Joost mag weten wat! We begonnen met een rondleiding naar een aantal plekken in het gebouw waar we les zouden krijgen. Er is in de zomervakantie veel verhuisd en dat was wel een goede reden om ons even op de hoogte te brengen. Na de rondleiding wilde de mentor weten wie de slimste van de klas is en dus het meeste afweet van toerisme. Dus werd er een quiz gehouden! Het waren een hoop verschillende vragen over landen, verschillende culturen en weetjes. Van de vijfenveertig vragen had ik er negenentwintig goed. De mentor zei dat dat een nette score is. spijtig genoeg weten we nu nog niet wie het meeste afweet van toerisme aangezien we daarna een half uur pauze mochten houden waarna dit onderwerp werd vergeten. In de pauze was het gestoord druk. De aula zat bom vol en steeds was er lopen verkeer van het west gebouw naar het centraal gebouw. Buiten kon je ook niet voor je rust zitten aangezien de hele buitenplaats bevolkt werd met studenten. Je kwam nooit dezelfde gezichten tegen, altijd weer andere. Na de pauze begonnen we met een project. De klas werd in tweeën gedeeld en we moesten dus samenwerken. De opdracht was om een digitaal boekje te maken met toeristische bezienswaardigheden in Maastricht. Op deze dag moesten we bezienswaardigheden kiezen en daar informatie van opzoeken. We moesten een route maken en donderdag ochtend zouden we foto’s maken om in het boekje te zetten. Als de foto’s gemaakt zijn moeten we die in het boekje zetten met beschrijvingen. Ieder moet individueel een boekje maken en in de eerste lesweek inleveren. Dit koste wel wat tijd om voor te bereiden. Toen alle informatie was opgezocht en de route gemaakt was, waren wij vrij om naar huis te gaan. De dag leek langzaam voorbij te gaan. Gelukkig scheen de zon buiten en kon ik thuis nog lekker in de ligstoel relaxen!

Op woensdag 2 september stond er een leuke dag op de planning. Namelijk een reisje naar De Efteling! Natuurlijk was dit wel gezellig maar voor de attracties zou mijn voorkeur hier niet naar uit gaan. Om 09:20 kwam ik aan op school. Er stonden 2 grote bussen klaar voor school. Een van de bussen was een dubbeldekker. Ik hoopte maar dat de bus waarin ik zat rustig zou zijn. De goden zij dank dat ze mijn gebed hebben verhoord! Toen we de bussen in mochten stappen was ik mij al zorgen aan het maken of er nog wel genoeg ruimte was. Ik liep langs de dubbeldekker bus en naar mijn gevoel zat die goed vol. Ik zat gelukkig in de andere bus. Toen ik binnen stapte stond ik stom verbaast te kijken naar alle vrije zitplaatsen. Helemaal achterin de bus zat een klas en onze klas ging vooraan zitten. In het midden was nog genoeg zitplaats voor nog twee klassen! En dus begon de reis met een half legen bus naar De Efteling. Toen we daar aankwamen konden we vrijwel meteen het park inlopen. Het hoogst seizoen was duidelijk voorbij. Alles was erg rustig en de parkeerplaatsen waren maar voor misschien een kwart bezet. We bleven met de klas bij elkaar. Op dit soort momenten leer je elkaar pas goed kennen. En dat bleek wel! Het was gezellig en er hing een leuke sfeer in de groep. Er werd gelachen en grappen gemaakt. Natuurlijk waren de attracties ook wel leuk. De Python, De Houtenachtbaan en de Wildwaterattractie waren de hoogte punten van het park. De rest stelde niet zo veel voor naar mijn mening. Om 16:00 gingen de bussen weer richting school. De rit verliep soepel op een file na. Die begon bij  Beek/vliegveld tot aan de kruising bij de tunnel. Ja, een hele soepele rit! Eenmaal op school pakte ik mijn fiets en vervolgde mijn reis naar huis.

De volgende dag hadden we met de klas om 09:00 uur op het station afgesproken. Mijn moeder was gelukkig zo aardig om mij af te zetten. Een fiets zou niet praktisch zijn geweest en een busreis had ik geen zin in. Toen we compleet waren begonnen we aan onze toch door Maastricht. Vanaf het station naar de biosscoop en vanaf daar naar plein 1992. Dan de Maas over naar de markt en vanaf daar naar het Vrijthof. Het was al een lange wandeling. Uiteindelijk gingen we vanaf het Vrijthof naar het Onze Lieve Vrouwen plein om daar de laatste foto’s te maken en te wachten op onze mentor. We hebben foto’s gemaakt van de kerk. Al was daar eerst wat ophef over aangezien er op dat moment een begrafenis bezig was. Na een kleine twintig minuten te hebben gewacht kwam onze mentor er aan gelopen. Hij gaf ons een polsbandje en twee consumptie muntjes voor het feest. Vanaf dit plein liepen we nog een klein stukje naar haar het stadspark waar het feest werd gehouden. Het plein was omringt door hekken en er stond een klein maar serieus podium op het terrein. Bij de ingang deelden ze gratis condooms uit. Niet dat ik die binnenkort ga gebruiken, maar het is natuurlijk altijd handig om die in je achterste zak te bewaren. *fluit* Het was er leuk en er hing een goede sfeer bij alle studenten. Onze klas ging al snel uitelkaar en al gouw liepen er aantallen naar huis. Ik had mij voorgenomen om ook niet te lang te blijven. Na wat gezellig te hebben gepraat ging ik rond de middag naar huis. Vanaf het stadpark heb ik maar besloten om naar huis te lopen. Ik wilde geen geld uitgeven aan die bussen. Gèhè! Het maakte toch niet zo veel uit. Ik deed er ongeveer veertig minuten over om thuis te komen. Met de bus zou ik er even lang over doen!

Op vrijdag hadden we en sportdag op de planning. De locatie van dit evenement bevond zich bij Maastricht Sport bij de Geusselt. Ook wel genoemd Sportpark Oost. Het progamma zou van 09:00 uur tot 12:30 uur duren. Het was een leuke dag met allemaal grappige opdrachten. Er was een stormbaan, een kantel muur, een balanceer wip en nog een aantal andere hindernissen. Het grappigste was de opdracht met de Volkwagen Polo. Met de hele klas moest je proberen om iedereen in die kleine auto te proppen. Het record staat op 18 personen! Gewoon krankzinnig! het was geen klas van de opleiding gelukt om het record te verbreken. Het record van deze dag was 17 personen. Het progamma verliep soepel en nog voor 12:00 uur waren we al klaar met de dag. Het was erg warm en dus prima weer om thuis in de tuin uit te rusten!

Zo! Een lekker lange update! Volgende week gaat het echte werk beginnen, leren. Ik weet niet hoe mij dit gaat verlopen maar we zullen wel zien! volgende week weer een nieuwe update!

Blog 2

Deze week ging snel voorbij. Het weekend begon met een lekkere wandeling in België. Een grote wandeling deed mij goed. Lekker buiten in de natuur. Maar er was ook een klein incidentje gebeurd. We liepen wat te ver door en bevonden ons op privé terrein. Er stond langs de weg een groot huis met een grote binnenplaats. Er was een man op een kleine tractor de weg aan het repareren. Toen wij de man passeerden begon hij in het frans naar mijn vader te spreken. De man zag er jong uit. Begin dertig. Hij had een bruine huid door de zon en bruine krullen. Hij was op zijn eigen manier knap. De man had een vriendelijk gezicht. Door het Franse gesprek kon ik het niet mee volgen maar ze schakelde al snel over naar Nederlands en Vlaams. De man had het erover of wij wel konden lezen. Hij zei simpelweg ‘wegwezen’ of ‘maak dat u weg komt’. Mijn vader probeerde rustig uit te leggen dat we er per ongeluk waren en dat we de route op de telefoon volgenden. Dan man ging daarover zeuren dat we naar het onbetrouwbare internet luisterden en vervolgens begon hij weer te klagen of wij wel konden lezen en begrepen wat er op de verkeersborden stonden. ‘U ziet toch dat er privé staat en dat u dan beseft dat u daar weg moet blijven.’ Tussendoor maakte hij bewegingen met zijn handen en riep ‘wegwezen’. Alsof we ongedierte waren. Ik kon hem niet uitstaan. Het liefste had ik hem zijn knappe gezicht willen verbouwen en naar hem willen schreeuwen waar hij het lef vandaan haalde om ons zo te behandelen! Het gebeurd iedereen wel eens dat hij een foute straat inloopt. Ik hield mijn mond. Gelukkig was mijn moeder nog zo dapper om haar woede te uiten. Ze zei direct dat ze hem onaardig vond. Vervolgens begon de man iets te vertellen dat ik nauwelijks begreep. Hij begon over dat in de natuur alles mag en als je in de stad twee kilometer te hard rijd dat je dan een boete krijgt. Mijn moeder riep nog: Zo mooie omgeving. En dan heb je zo’n mensen. Waarbij ze met een duidelijke hand naar hem wees. We liepen weg terwijl de man achter ons nog aan het roepen was over de verschillen van de natuur en de stad. Om te lachen! Maar op dat moment wilde ik hem vertellen dat dit helemaal geen natuur was. Dat natuur uit zichzelf groeit, dit gebied was duidelijk aangelegd en verzorgd door mensen. Dit is geen natuur, het is gewoon een grote tuin. Toen we de straat uitliepen zagen we het bord waarop stond: Privé (wat we stiekem al van te voren hadden gezien, maar toch doorliepen.) mijn vader draaide het bord om. ‘Zó, we zagen helemaal geen bord!’ zij hij vrolijk. ‘Nu zullen ze het druk krijgen met bezoekers!’ Vervolgens gingen we nog wat drinken en reden met de auto weer naar huis.

Door de week hebben mijn vader en ik nog een bezoekje gebracht aan de skibaan in Maastricht. Er stonden een paar bijgebouwen die in het begin van de week zijn weg gehaald. En inderdaad, ze waren weg! Het was er wel een grote rotzooi. Er moest veel worden afgewerkt en worden opgeruimd. Het terras moet ook opnieuw worden aangelegd aangezien het allemaal was verzakt. Dus er is nog veel te doen en de tijd dringt want na half september gaat de baan open en dan moet alles gereed zijn. Ik weet niet hoe dat gaat lukken, maar daar probeer ik liever niet aan te denken.

Verder is de zoektocht voor schoolspullen afgerond! Ik heb eindelijk Microsoft Office gekocht en geïnstalleerd. Nu kan ik beginnen. Op het moment dat ik dit schijf is het vrijdag avond. School gaat maandag beginnen en het begint nu toch wel tot mij door te dringen dat de vakantie ten einde komt. Mijn zusje is al een week bezig en heeft nu weekend. Ik ben benieuwd wat er allemaal gaat gebeuren in de eerste week. Maar daar kom ik nog wel achter!

Dit was weer een update! Ik weet het, nog al kort ja! Maar het is een feit dat er in vakantie perioden weinig gebeurt. Tenminste, bij mij dan. Er zijn natuurlijk ook mensen die juist heel veel meemaken. Maar ik doe lekker chillen in de vakantie! Zo nu en dan even ertussen uit, ergens op bezoek en dat soort dingentjes is voor mij genoeg. Ik hoop dat je wat lees plezier hebt gehad! Tot volgende week!

Blog 1

Datum: 22-08-2014

Gemaakt met: Microsoft Office Word 2013

Korte Inleiding.

Ik heb besloten om een blog te beginnen. Waarom ga ik een blog beginnen? Omdat het mij leuk lijkt! Ha-ha-ha! Nee, flauwekul. Ik wil een blog bijhouden om belevenissen vast te leggen die ik tijdens mijn studiejaren ga meemaken. Ik wil de wekelijkse hoogtepunten die ik meemaak bij houden. Het lijkt mij natuurlijk leuk om al deze belevenissen op te schrijven en te delen. Een andere reden waarom ik een blog wil bijhouden is omdat ik mijn schrijfvaardigheid wil verfijnen. Niet omdat mijn Nederlandse taal en woordenkennis niet goed is, want dat is bij mij juist wel goed! Maar ik wil goed leren schrijven zodat het later alleen maar makkelijker word voor mij. Het is handig als je goede zinsopbouwen weet te maken. Daar heb ik soms nog lichte moeite mee. Ik zit dan te denken hoe ik de zin moet opschrijven. Maar ik ga nu een beetje of-topic. De belevenissen die ik in dit blog wil zetten kunnen ook belevenissen buiten school zijn. Het is tenslotte een persoonlijk blog en daar kun je natuurlijk heel veel op zetten. Ik ga mij vooral richten op de hoogtepunten van de week. Verder staat er op de planning twee studiereizen voor het eerste schooljaar en vakanties. Natuurlijk ga ik uitgebreide en gedetailleerde verslagen schrijven van mijn reizen en die vervolgens posten op mijn blog. Ik ga proberen mijn blog iedere week te updaten. Ik hoop dat het jullie gaat boeien!

Blog 1. Het is bijna weekend en ik nader al bijna de laatste week van de zomervakantie. Het begint mij nu toch wel door te dringen dat het einde in zicht is en dat de school gaat beginnen. De afgelopen twee weken sinds mijn thuiskomst uit Italië ben ik druk bezig geweest met het verzamelen van school spullen. Ik heb het hele internet afgespeurd naar spullen die ik nodig heb. Mijn lijstje werd gelukkig kleiner, maar het ging wel langzaam. Ik heb als eerste de boeken gekocht op internet die het ROC mij voorschreef. Dit was een setje boeken bestaand uit: Rekenen, Engels, twee woordenboeken en een recreatie boek. Dit kwam helaas niet in een keer thuis bezorgd, voor het Engels werkboek heb ik bijna twee weken op moeten wachten. Ik begon mij al zorgen te maken, maar gelukkig is het nog op tijd aangekomen. Verder ben ik nog de stad Maastricht in geweest met Franco om nog wat overige school spullen aan de haak te slaan. Frank is al een goede vriend van me sinds de brugklas van Terra-Nigra. Hij gaat studeren aan de Rooi Pannen in Eindhoven waar hij een Horeca opleiding gaat doen. We hebben nog wat kleine spulletjes gekocht zoals een klapper, agenda, tapbladen en nog wat kleine frutseltjes. Het gene waar ik mij vooral op richten was het aanschaffen van een laptoprugzak. Ja, je leest het goed! Voor school ben ik verplicht iedere dag mijn laptop mee te nemen en natuurlijk moet ik mijn spullen goed kunnen vervoeren. Het is ongeveer twintig minuten fietsen om bij school aan te komen en met al dat werk aan de A2-tunnel maakt het de rit daar niet prettig op. Mijn oude schoudertas is stuk en is te klein om daar een laptop in mee te kunnen vervoeren. We liepen een paar winkels door maar alle laptoprugzakken waren rond 60,- euro. Daar had ik geen zin in en dus besloot ik om een tas via internet aan te schaffen. We gingen nog op een terrasje zitten om wat te lunchen en zijn vervolgens naar huis gegaan.

De zoektocht ging tuis gewoon verder. Op bol.com ben ik een mooie laptoprugzak tegengekomen voor een aanzienlijk prijsje. Wat natuurlijk ook van belang was is het kopen van een notebook. Ik speurde het internet af al sinds de zomervakantie begon. Een laptop zoeken was een vermoeiende taak. Ik had natuurlijk al een laptop, maar die is inmiddels de snelste niet meer en daarbij is de laptop nu een soort megaopslag apparaat voor illegale bestanden en software. *fluit*. Daar kan ik niet mee aankomen op school. Ik weet niet zeker of ze een laptop goedkeuren die vol staat met illegale films, muziek en games. Dus ik was vastberaden om een nieuwe laptop te kopen. Ik heb veel bekeken en gevonden. Helaas waren alle laptop ‘s die ik vond ‘luxere modellen’ die een aardig bedrag koste. Ik besefte al dat ik hopeloos ben met het uitzoeken van laptop ’s maar nu besefte ik dat ik echt een ramp ben! Deze week was ik mijzelf compleet zat geworden en heb besloten om te luisteren naar iets wat mijn moeder Jolanda al voor een langere tijd aan het roepen is: Vraag hulp aan je vader! Mijn vader Jeroen heeft mij goed geholpen met een keuze te maken. Het resultaat is geworden: HP Pavilion. Een mooie laptop die zowel voldoet aan de eisen van het Leeuwenborgh als aan mijn eigen eisen. Of ik hem al veel gebruik? Tsja, ik ben al druk aan het bloggen op deze laptop. Dus ja, ik gebruik hem al veel. Ik heb gelukkig nu bijna alles bij elkaar voor school. Het enige wat ik nog moet aanschaffen is het Microsoft Office pakket die ook verplicht is van het ROC. Ik gebruik op dit moment een trial versie van office maar dat wordt helaas niet goed gekeurd.

In het weekend hebben we een verjaardag gevierd. Mijn oma is vierenzeventig geworden, een mooie leeftijd al. De locatie van het feest bevond zich in het Familiemuseum in Eijsden. Een mooi museum dat pas drie maanden open is. In het museum kun je de geschiedenis van oeroude bloedlijnen tot de bloedlijnen van het heden leren kennen. Ook kun je er je eigen stamboom laten onderzoeken, erg indrukwekkend allemaal. Het feest was erg gezellig. Er kwamen veel familieleden naar het feest. Het grootste gedeelte van de gasten kwamen uit Zeeland. Het deed iedereen goed om elkaar weer te zien en te spreken. Ik kom erg weinig in Zeeland en dus was het leuk om met iedereen weer bij te kletsen.

Nou, dit is dus mijn eerste blog. Natuurlijk zal ik met de tijd her en der wat aanpassen om het te verbeteren. Tips en verbeteringen zijn altijd welkom! Laat gerust je reactie achter en vertel me wat je ervan vind. Feedback = motivatie! ;-)

Rik Vierhout.